Skip to content

Ogólne leki przeciw HIV – światowa polityka globalnego zdrowia

4 tygodnie ago

525 words

Międzynarodowa Konferencja na temat AIDS w Durbanie w Afryce w 2000 r. Skupiła uwagę świata na dysproporcjach między krajami bogatymi i biednymi pod względem dostępu do leków przeciwretrowirusowych. W tym czasie około 7000 osób w Afryce miało dostęp do skutecznych schematów antyretrowirusowych. Choć liczba ta przekracza dziś 100 000, wciąż jest daleko od 8 milionów, którzy, jak się sądzi, wymagają takiej terapii. W odpowiedzi w 2003 r. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uruchomiła ambitny program pod nazwą 3 na 5 , aby pod koniec 2005 r. Podjąć próbę leczenia co najmniej 3 milionów zarażonych osób. Dostępność leków antyretrowirusowych w różnych regionach świata. Inne zatwierdzone leki dostępne w krajach zachodnich obejmują delawirdynę (nienukleozydowy inibitor odwrotnej transkryptazy) i zalcytabinę (nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy); produkty te przestały być stosowane i nie są już zalecane ani w krajach rozwiniętych, ani w krajach rozwijających się.

Niestety, inicjatywa WHO wpadła w kłopoty niemal od samego początku. Po pierwsze, szybko stało się jasne, że jedynym sposobem na wyprodukowanie i zmagazynowanie wymaganej ilości leków byłoby zwrócenie się do producentów leków generycznych, które mogłyby wytwarzać te związki po niskich kosztach. Ta możliwość spowodowała, że niektórzy z fundatorów żądali, aby leki generyczne po raz pierwszy okazały się biorównoważnikami leków wytwarzanych przez główne firmy farmaceutyczne i zostały zatwierdzone przez FDA (Food and Drug Administration). Jednak agencje międzynarodowe, takie jak Bank Światowy i Światowy Fundusz Walki z AIDS, Gruźlicą i Malarią, argumentowały, że opóźnienia spowodowane nałożeniem bardzo wysokich standardów biorównoważności spowodują niepotrzebne zgony.
Znaczna część ostatnich dwóch lat została skonsumowana przez debatę na temat tego, czy generyczne leki antyretrowirusowe są rzeczywiście odpowiednikami ich kuzynów Big Pharma i czy powinny zostać zatwierdzone przez agencję regulacyjną, zanim zostaną wykorzystane w krajach rozwijających się. W kontekście tej debaty WHO ostatnio zamieściła listę ogólnych leków przeciwretrowirusowych odpowiednich do swoich programów, a następnie usunęła pięć z nich z listy, ponieważ nie ustalono równoważności. Dwa z pięciu leków zostały ostatnio przywrócone, po tym jak ich producent przeprowadził nowe badania biorównoważności.1
Oczywistym pytaniem jest, jakie środki należy wykorzystać do udokumentowania biorównoważności, biorąc pod uwagę, że WHO nie jest organem regulacyjnym i nie ma środków, z pomocą których można by prowadzić badania kliniczne. Niektórzy uważają, że nie należy stosować żadnego generycznego związku w krajach rozwijających się, dopóki nie zostanie przeprowadzone randomizowane badanie kliniczne bezpośrednio porównujące je z jego markowym odpowiednikiem. Taki proces byłby jednak niezwykle kosztowny, pomógłby w osiągnięciu celu, jakim jest udostępnienie jak największej ilości leków ludziom potrzebującym, i spowodowałby w międzyczasie wiele zgonów z powodu AIDS.
Zamiast zezwalać na bezkrytyczne używanie leków generycznych, możemy jednak przestrzegać kilku zdroworozsądkowych zasad. Na przykład równoważność można określić przy użyciu rygorystycznych testów chemicznych, które są łatwo dostępne
[więcej w: fitolizyna w ciąży, velashape warszawa, trójtlenek arsenu ]
[więcej w: choroba behceta, choroba dekompresyjna, olx mysłowice ]

0 thoughts on “Ogólne leki przeciw HIV – światowa polityka globalnego zdrowia”