Skip to content

Przeciwciała aktywujące receptor receptora typu 1 Angiotensin II w odrzuceniu alloprzeszczepu nerkowego ad 8

2 miesiące ago

664 words

Liczby dni przed (znak minus) lub po (znak plus) transplantacji są pokazane na wykresie słupkowym. I słupki wskazują SE. Aby wykazać, że przeciwciała agonistyczne mogą wywoływać odrzucenie naczyń, przeciwciała receptora AT1 podawano w infuzji szczurom, które otrzymały przeszczepy nerki. Tydzień po transplantacji nerki od wszystkich zwierząt doświadczalnych wykazały dowody zapalenia wsierdzia i nacieków wewnątrznaczyniowych (Figura 5A). Przeszczepy od zwierząt kontrolnych, którym podawano infuzję IgG z kontrolą, wykazały jedynie aktywację śródbłonka (Figura 5B). Infuzja przeciwciał przeciwko receptorowi AT1 nie miała wpływu na natywne nerki u zwierząt nie zdrowych (dane nieukazane). Przeszczepienie nerkom nienarodzonych nosów zdawało się sprawiać, że narządy były podatne na działanie przeciwciał przeciwko receptorowi AT1. Przeciwciała receptora AT1 zawierające ludzkie przeciwciała IgG wykazujące aktywność aktywującą receptor AT1, ale nie kontrolne IgG, można było wykryć w warstwie mięśni uszkodzonych tętnic u szczurów (Figura 5C i Figura 5D). Średnie ciśnienie tętnicze, mierzone za pomocą radiotelemetyki, było wyższe w grupie szczurów z przeciwciałami receptora AT1 dwa tygodnie po transplantacji niż w grupie kontrolnej (Figura 5E).
Dyskusja
Stwierdzono, że pacjenci z opornym na leczenie odrzuceniem alloprzeszczepu naczyniowego i przyspieszonym nadciśnieniem, ale bez przeciwciał anty-HLA, mieli patogenne przeciwciała skierowane przeciwko dwóm epitopom drugiej pozakomórkowej pętli receptora AT1 w ich surowicy. Przeciwciała receptora AT1 indukowały fosforylację aktywacji ERK 1/2, AP-1 i aktywację NF-.B w komórkach naczyniowych. Antagonista receptora AT1 blokował efekty pośredniczone przez przeciwciała receptora AT1. Pasywny wlew przeciwciał przeciw receptorowi AT1 w szczurzym modelu transplantacji nerkowej wywołał zmiany naczyniowe i wzrost ciśnienia krwi. Te dane sugerują, że przeciwciała receptora AT1 mogą być bezpośrednio zaangażowane w patogenezę odrzucania naczyń.
Wcześniej obserwowaliśmy aktywność receptora AT1 podczas opornego na steroidy odrzucenia aloprzeszczepu nerkowego C4d-ujemnego u dziewięciu pacjentów z nadciśnieniem, ale nie u ośmiu pacjentów z odrzuceniem komórkowym wrażliwym na steroidy. W niniejszym badaniu zwiększyliśmy liczbę badanych pacjentów i wyraźnie zdefiniowaliśmy aktywność pretransplantacyjną przeciwciał podklasy IgG1 i IgG3, które wiążą się z epitopami receptora AT1 i wywołanymi kaskadami sygnałowymi. Kliniczna prezentacja biorców przeszczepów z przeciwciałami receptora AT1 wydaje się podobna do tej u biorców przeszczepów z przeciwciałami anty-HLA, ale ze znacznie gorszym przeżywaniem alloprzeszczepu.
Podobne agonistyczne przeciwciała przeciwko receptorowi AT1 odnotowano u pacjentów ze stanem przedrzucawkowym 7. Ostatnio inni badacze potwierdzili istnienie przeciwciał przeciwko receptorowi AT1 u pacjentów ze stanem przedrzucawkowym17, a także wykazali, że przeciwciała indukowały mobilizację wewnątrzkomórkowego wapnia i aktywację czynnika transkrypcyjnego, czynnik jądrowy aktywowanych komórek T, w komórkach jajnika chomika i jajnika transfekowanych receptorem AT1.17 Pacjent wskaźnikowy w niniejszym raporcie miał stan przedrzucawkowy wiele lat wcześniej. Niemniej jednak przeciwciała tego pacjenta i innych biorców przeszczepu wiążą się z epitopem, który nie pokrywa się całkowicie z przeciwciałami opisanymi wcześniej u pacjentów ze stanem przedrzucawkowym.7
Przeciwciała przeciw receptorom białka G zostały zidentyfikowane u niektórych pacjentów z idiopatyczną kardiomiopatią rozrostową18 lub nadciśnieniem złośliwym.19 W chorobie Gravesa-Basedowa, autoprzeciwciała aktywują receptor białka G thyrotropiny, zwiększając aktywność narządu docelowego.20 Przeciwciała przeciw komórkom śródbłonka są Przeciwciała przeciwko HLA, które mogą być związane z patogenezą odrzucenia aloprzeszczepu.21,22 Jednak badania przeciwciał przeciw komórkom śródbłonka są hamowane przez heterogenność komórek śródbłonka w różnych naczyniach krwionośnych, co utrudnia ustalenie standardowej metody wykrywania. .23 Ponadto początkowo wykryte docelowe antygeny przeciwciał przeciw komórkom śródbłonka miały niejasne znaczenie23.
Sugerujemy, że przeciwciała receptora AT1 mają podobieństwo do przeciwciał przeciw komórkom śródbłonka, ponieważ komórki śródbłonka mają jeden receptor AT1, 24 i przeciwciała receptora AT1 indukują fosforylację ERK 1/2 w komórkach śródbłonka
[patrz też: niezborność oka, syndrom dda, velashape warszawa ]
[hasła pokrewne: sp witów, choroba mortona, olx radzymin ]

0 thoughts on “Przeciwciała aktywujące receptor receptora typu 1 Angiotensin II w odrzuceniu alloprzeszczepu nerkowego ad 8”