Skip to content

Przeciwciała aktywujące receptor receptora typu 1 Angiotensin II w odrzuceniu alloprzeszczepu nerkowego

3 miesiące ago

622 words

Przeciwciała przeciwko antygenom HLA powodują oporne odrzucenie aloprzeszczepu z waskulopatią u niektórych, ale nie u wszystkich pacjentów. Metody
Przebadaliśmy 33 pacjentów po przeszczepie nerki, którzy mieli oporne na leczenie odrzucenie naczyń. Trzynaście miało swoiste dla dawcy przeciwciała anty-HLA, podczas gdy 20 nie. Nadciśnienie złośliwe występowało u 16 pacjentów bez przeciwciał anty-HLA, z których 4 miało napady padaczkowe. Pozostałych 17 pacjentów nie miało nadciśnienia złośliwego. Postawiliśmy hipotezę, że mogą być zaangażowane aktywujące przeciwciała ukierunkowane na receptor angiotensyny II typu (AT1).
Wyniki
Aktywowanie przeciwciał IgG skierowanych przeciwko receptorowi AT1 wykryto w surowicy od wszystkich 16 pacjentów ze złośliwym nadciśnieniem i bez przeciwciał anty-HLA, ale u żadnego innego pacjenta. Te przeciwciała aktywujące receptor są przeciwciałami podklasy IgG1 i IgG3, które wiążą się z dwoma różnymi epitopami w drugiej zewnątrzkomórkowej pętli receptora AT1. Ekspresję czynnika tkankowego zwiększono w próbkach biopsyjnych nerki od pacjentów z tymi przeciwciałami. Stymulacja in vitro komórek naczyniowych przeciwciałem aktywującym receptor AT1 indukowała fosforylację kinazy ERK 1/2 i zwiększała aktywność wiązania białka aktywatora białka transkrypcyjnego (AP-1) i czynnika jądrowego .B. Antagonista antagonistą AT1 losartan blokował agonistyczne działania z udziałem receptora AT1, a pasywny transfer przeciwciał indukował waskulopatię i nadciśnienie w modelu przeszczepu nerki szczura.
Wnioski
Szlak nie-HLA, w którym pośredniczy receptor AT1, może przyczyniać się do opornego na leczenie odrzucania naczyń krwionośnych, a dotknięci nim pacjenci mogą czerpać korzyści z usuwania przeciwciał przeciwko receptorowi AT1 lub z farmakologicznej blokady receptorów AT1.
Wprowadzenie
Wiele aspektów reakcji mediowanych komórkami T w odrzucaniu alloprzeszczepu zostało wyjaśnionych, ale mechanizmy humoralne są stosunkowo nieodkryte. Refleksja naczyniowa, która jest oporna na wzmożoną immunosupresję, jest najważniejszym czynnikiem predykcyjnym wczesnej i późnej utraty przeszczepu1. Ustalono związek między reaktywnością przeciwwyspową humoralną względem antygenów HLA i odrzuceniem naczyń.2 Inne cele odpowiedzi skierowanej na przeszczepienie allogeniczne pozostają nieuchwytne. Jednakże, alloprzeciwciała przeciw polimorficznemu układowi nie-HLA znaleziono w surowicy otrzymanej przed przeszczepieniem od pacjentów, u których rozwinął się odrzucenie oporne po przeszczepieniu nerki od rodzeństwa identycznego z HLA.3 Alloteltyt śródbłonek może być głównym celem cytopatycznych działań Przeciwciała HLA, wyzwalające aktywację komórek śródbłonka lub apoptozę. 4,5 Identyfikacja antygenów innych niż HLA, które są istotne dla odrzucenia, może dostarczyć wglądu w podstawowe mechanizmy, zdefiniować fenotypy związane z ryzykiem i ułatwić rozwój konkretnych terapii.
Przebadaliśmy pacjentów po przeszczepieniu nerki, którzy mieli ciężką dysfunkcję aloprzeszczepu, ale nie mieli przeciwciał anty-HLA; u tych pacjentów odrzuceniu towarzyszyło zawsze przyspieszone nadciśnienie, a nawet konwulsje, w sposób przypominający stan przedrzucawkowy. W rzeczywistości, pierwszy pacjent, którego badaliśmy w tej grupie (pacjent indeksu) miał stan przedrzucawkowy 16 lat wcześniej. Podobieństwa immunologiczne między odrzuceniem przeszczepu a przeżyciem płodu w ciążach powikłanych stanem przedrzucawkowym są dobrze rozpoznane6. Poprzednio donoszono, że przeciwciała agonistyczne skierowane przeciwko receptorowi angiotensyny II typu (AT1) mogą rozwinąć się u kobiet ze stanem przedrzucawkowym po 20 tygodniu ciąży, 7 i zaobserwowaliśmy agonistyczną aktywność receptora AT1 u dziewięciu biorców przeszczepionej nerki w czasie epizodu odrzucenia. 8 Następnie stwierdziliśmy, że podobne mechanizmy mogą występować w opornym odrzuceniu aloprzeszczepu i rozpoczęły kompleksowe badanie tego problemu.
Metody
Badanie pacjentów i biopsji
Przebadaliśmy wszystkich pacjentów z opornym na steroidy, ostrym odrzuceniem allograftu nerkowego, obserwowanym u osób, które otrzymały przeszczepy nerki w Charité University Hospital Campus Mitte w Berlinie od stycznia 2000 r. Do 31 lipca 2004 r.
[przypisy: nadżerkowe zapalenie przełyku, kruczenie w jelitach, powiększone węzły chłonne pod pachami ]
[przypisy: sp witów, choroba mortona, olx radzymin ]

0 thoughts on “Przeciwciała aktywujące receptor receptora typu 1 Angiotensin II w odrzuceniu alloprzeszczepu nerkowego”