Skip to content

Skuteczność Lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych ad

1 miesiąc ago

505 words

Lenalidomid jest nowym analogiem 4-amino-glutarimidu talidomidu, który jest silniejszy, ale nie ma działania neurotoksycznego i teratogennego talidomidu. 15-17 Przedstawiono wyniki badań bezpieczeństwa i skuteczności lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi. Metody
Pacjenci
Rysunek 1. Rycina 1. Charakterystyka zespołów mielodysplastycznych. Aspirat szpiku kostnego u pacjentów z mielodysplazją jest hiperkomórkowy, odzwierciedlając dysplazję trójlinową (panel A, barwnik Wright-Giemsa). W tej próbce widoczne są hipolobowane megakariocyty i hyposegmentowane neutrofile. Dojrzewanie szpikowe jest przesunięte w lewo, a mieloblasty mogą być zwiększone, jak pokazano w Tablicy B u pacjenta z niedokrwistością oporną z nadmiarem blaszek (barwienie Wrighta-Giemsy). Dyserythropoies towarzyszy hipolobated megakariocytes i hyposegmented neutrophils. Może wystąpić lewostronne przesunięcie w dojrzewaniu erytroidalnym, pączkowanie jądra, zmiany megaloblastyczne i jak pokazano w panelu C, zmniejszenie liczby prekursorów erytroidalnych (barwienie Wrighta-Giemsy). Komórkowość próbki rdzenia-biopsji może zbliżyć się do 100%, z wyraźnie widoczną dysplazją (panel D, hematoksylina i eozyna). (Zapewnione przez Lynn Moscinski, MD, H. Lee Moffitt Cancer Center and Research Institute, Tampa, Fla.)
Kwalifikujący się pacjenci otrzymali histologicznie potwierdzoną diagnozę pierwotnego zespołu mielodysplastycznego zgodnie z kryteriami francusko-amerykańsko-brytyjskimi (FAB) (ryc. 1) 18 ponad trzy miesiące przed przyjęciem do badania i diagnozę niedokrwistości objawowej (zdefiniowanej jako poziom hemoglobiny niż 10,0 g na decylitr) lub niedokrwistość zależna od transfuzji (zdefiniowana jako potrzeba co najmniej 4 jednostek krwinek czerwonych w ciągu ośmiu tygodni przed rejestracją). Wartości hematologiczne uzyskane w ciągu ośmiu tygodni poprzedzających badanie były punktem odniesienia dla oceny odpowiedzi. Pacjenci nie mieli odpowiedzi na leczenie rekombinowaną erytropoetyną lub mieli poziom endogennej surowicy powyżej 500 mU na mililitr. Pacjenci z ciężką neutropenią (definiowaną jako bezwzględna liczba neutrofilów poniżej 500 na milimetr sześcienny), ciężką trombocytopenią (zdefiniowaną jako liczba płytek krwi poniżej 10 000 na milimetr sześcienny), związanymi z leczeniem zespołami mielodysplastycznymi lub klinicznie istotnymi współistniejącymi chorobami wyłączony.
Projekt badania
To otwarte, jednoośrodkowe badanie oceniało bezpieczeństwo i skuteczność lenalidomidu u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z objawową niedokrwistością. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną zgodę, a badanie zostało zatwierdzone przez instytutowy organ odwoławczy Uniwersytetu w Arizonie. Główny badacz zaprojektował i przeprowadził badanie, przeanalizował dane i napisał artykuł w porozumieniu z Celgene. Lenalidomid (Revlimid) został dostarczony przez Celgene w postaci 5 mg lub 25 mg kapsułek. Przeprowadzono kolejno trzy schematy dawkowania doustnego: 25 mg na dobę, 10 mg na dobę i 10 mg na dobę przez 21 dni w każdym 28-dniowym cyklu. Leczenie przerwano w przypadku wystąpienia działań niepożądanych stopnia 3. lub wyższego zgodnie z kryteriami Common Toxicity Criteria National Cancer Institute i wznowiono je po przyjęciu kolejnej niższej dawki po ustąpieniu tych działań.19 Kolejne zmniejszenie dawki było następujące: 10 mg na dzień, 10 mg dziennie przez 21 dni, 5 mg dziennie, 5 mg dziennie przez 21 dni i 5 mg co drugi dzień.
Pełne morfologie krwi uzyskiwano co dwa tygodnie, a odpowiedź na leczenie i zdarzenia niepożądane oceniano co cztery tygodnie
[podobne: falsigra opinie, zolaxa opinie, fitolizyna w ciąży ]
[przypisy: choroba behceta, choroba dekompresyjna, olx mysłowice ]

0 thoughts on “Skuteczność Lenalidomidu w zespołach mielodysplastycznych ad”